Elif Avcı

 Elif Avcı

Ağustos 1979’da doğdum, doğum günü tatile denk gelen her çocuğun yaşadığı buruklukla geçti yıllarım. Büyüyünce ne olacaksın sorusuna hiç doğru düzgün yanıt veremedim, sadece öğretmen olmayacağım derdim; önce istatistikçi oldum, sonra döndüm dolaştım öğretmen oldum. 30’lu yaşlarımın neredeyse ortasına kadar türlü türlü okullarda okudum, alfabenin türlü harflerinden türlü sınavlara girdim, en son doktor oldum sanırım, gerçi bir hayrını da görmedim henüz. Her türden eski objeye hayranlık duyarım; eski fotoğrafları, eski filmleri, eski şarkıları severim, bulduklarımı alır saklarım. Yenilikleri de severim, dijital sanata ilgi duyarım mesela, yeni bir şey söylüyorsa makale bile sevebilirim. Azıcık çizmeyi azıcık da yazmayı severim,  bunları da saklamayı yeğlerdim ancak meslek icabı bazen insan içine çıkmak zorundalar. Kedilerimi, çiçeklerimi, bisikletimi ve eski kitap kokusunu severim. Gelecek planım hafızamda yeteri kadar renk, koku, ses, his ve çehreyi koruyabilmekten ibaret.