ve bir cinayet daha - Onur Akyıl

korkuya ihtiyacım var göğün adını değiştirdim az önce

ve başka birini sevdim ve kendime ateş ettim ve iyi değildim

şehre doğru koştum telaşlı biri gibi ‘ormanların hemen önündeki gece’

ama seni kanlar içinde görmek devrimci bir ödevdi benim için

çünkü şahlanmış atlar vardı saçlarında ve göğsünde ayaklanmalar

evlerden ne anladığını ne beklediğini hiç öğrenemedim

sonra onların içinde gördüm seni: yağmaya katılan kardeşlerin

bir elinde suçluların uzatılmış hikayesi diğerinde adalet için bozuk bir silah

o zaman da iyiydin, iyi kalpliydin, sen de bana ateş ettin, ödeştik işte

içinden çıktım, üstünü örttüm, ışığı kapadım ve çıkıp gittim

 

ağaçların büyümesi yalnız kalacak diye düşünmüştüm belki, bilemiyorum

omzumdaki çocuklardan da böylece kurtuldum; sokaklar anlamak üzereydi

ikimizden birinin bir şeyi herkese söylediğini; uzatılmış bir elden yaza düşerken

alışırken sıcağa ve kader ikimize birden boyun eğerken, önce yataktan

sonra evden, sonra şehirden hızla kaçarken sen, hepsi o zaman oldu işte

lirik bir katliam dedi kolonyaya takılanlar geceleri, alimler: cehennem bileti

göğsümü kirli bulmana şaşırmadım, utanmadım da bundan her şey ortadaydı

dahası neydi ki vuruşarak buluyorduk kendimizi biz, Allah’ın affı bizimleydi

çünkü tüm gürültünün ortasında ölmemize müsaade etmedi, savuşturdu katillerimizi…

ben bu sırra gözlerim kıpkırmızı vardım, sana nasıl meydan okuduysam öyle

 

ve az önce yanımdan bir vapur gibi kalktı seni aldattığım kadın

ve ben öylece kaldım, demir atmış bir başka vapur gibi kıyısına yazın…

 

 

Bu şiir Gard Şiir Dergisi’nin 4. sayısında yer almıştır.